Theth

Thethi nuk është i lehtë për t’u arritur — dhe pikërisht aty qëndron magjia. Një udhëtim trioror me makinë nga Shkodra në një rrugë që është e asfaltuar pjesërisht dhe me zhavorr në pjesët e tjera, që ngjitet me kthesa zigzag në Bjeshkët e Nemuna (të quajtura edhe Alpet Shqiptare), derisa lugina hapet dhe shihni kishën e gurtë me kambanaren e drunjtë.

Fshati është i vogël: ndoshta tridhjetë shtëpi, disa bujtina, një kafene, dhe kulla e mbyllur ku familjet dikur strehoheshin gjatë gjakmarrjeve. Peizazhi është i pamasë — maja të mprehta në tri anët, një lumë që rrjedh në fund të luginës, ujëvara që derdhen nga shkëmbinjtë. Parku Kombëtar i Thethit rrethon fshatin, dhe shtigjet e ecjes janë ndër më të mirat në Evropë.

Nuk ka ATM, farmaci dhe sinjali i telefonit është i kufizuar. Bujtinat gatuajnë darka familjare — mish qengji nga mali, patate, djathë i freskët, raki shtëpie — dhe mbrëmjet kalohen në tarraca duke parë dritën që zbeh pas majave. Thethi nuk është për të gjithë. Është për ecësit, për lexuesit, për njerëzit që duan të jenë diku që ndihet larg gjithçkaje.